Spodziewaliśmy się, że SDM w Krakowie będą wielkie, ale to co się tam wydarzyło przerosło najśmielsze oczekiwania. Jak to wyglądało dzień po dniu? Zapraszam do lektury.

Czytaj więcej...

Kiedy 1 maja 2011 roku na Placu św. Piotra podnosiła się zasłona odkrywająca portret błogosławionego Jana Pawła II wielobarwny i wielonarodowy tłum ludzi ogarnęła niepohamowana radość. Cieszyli się Filipińczycy i Chorwaci, Francuzi i Meksykanie, Peruwiańczycy i Hiszpanie, Amerykanie i Rosjanie i przedstawiciele wielu innych nacji. Wśród nich oczywiście na plan pierwszy wysuwali się Polacy. W tych dniach w Rzymie trudno było nie spotkać rodaka, język polski słychać było w wielu miejscach a nasze flagi powiewały dumnie niesione przez grupy pielgrzymów.

Jan Paweł II należy do całego świata – i to było widać zarówno za jego życia jak i po powrocie do domu Ojca. Drzewo jego życia rozrosło się szeroko obejmując swoimi konarami ludzi z różnych szerokości i długości geograficznych. Jednocześnie nigdy nie zapomniał on skąd pochodzi.

Tęsknota

Beatyfikacyjny portret Jana Pawła II wisiał na tym samym balkonie, z którego pozdrawiał on Rzymian pamiętnego wieczora 16 października 1978 roku.  „Jesteśmy jeszcze wszyscy pogrążeni w bólu po śmierci ukochanego Papieża, Jana Pawła I – mówił wówczas. – I  oto najczcigodniejsi kardynałowie powołali nowego biskupa Rzymu. Wezwali go z kraju dalekiego. Dalekiego, ale zawsze tak bliskiego przez wspólnotę wiary i tradycji chrześcijańskiej.”

Charakterystyczne, że wspomnienie Polski padło już w trzecim  zdaniu tej pierwszej publicznej wypowiedzi Papieża. Jego rodacy, ogarnięci szałem radości nie uświadamiali sobie wówczas jak bardzo trudno było arcybiskupowi krakowskiemu przyjąć zaszczyt a jednocześnie ciężar, nie tylko ze względu na wyzwania przed nim stojące, ale także dlatego, że musiał pożegnać się z ojczystym krajem.
Wyraźniej tę tęsknotę dało się odczuć tydzień później, gdy spotkał się z rodakami przybyłymi na inaugurację pontyfikatu.

„Wierzcie mi, że udając się do Rzymu na konklawe, najbardziej pragnąłem wrócić do Was, do mojej umiłowanej Archidiecezji i do Ojczyzny” – powiedział Papież. „–  Skoro jednak inna była wola Chrystusa Pana, zostaję i podejmuję to nowe posłannictwo, które mi wyznaczył.”

Podjął je z zachowaniem całego dziedzictwa, które wyniósł znad Wisły. „To wszystko stanowi jakąś niepozbywalną warstwę mojej duszy, mojego doświadczenia, mojej wiary i mojej miłości” – stwierdził tego pamiętnego dnia. Już wtedy wyraził pragnienie powrotu od ojczyzny, które spełniło się siedem miesięcy później w pamiętnych dniach czerwca 1979 roku.

Pocałunek

Pielgrzymka ta rozpoczęła się nie od słów, ale od czynu. Ojciec Święty po wylądowaniu w Warszawie zszedł po schodkach samolotu, po czym uklęknął i na oczach wszystkich pocałował płytę lotniska. Ten gest powtarzał wielokrotnie w różnych krajach. Tylko tu jednak mógł powiedzieć: „Ucałowałem ziemię polską, z której wyrosłem.”  Chwilę później zwięźle określił, co to oznacza: „Pozdrawiam was w imię Chrystusa, tak jak nauczyłem się pozdrawiać ludzi tutaj, w Polsce...
— w Polsce, w tej mojej ziemi ojczystej, w której stale tkwię głęboko wrośnięty korzeniami mojego życia, mojego serca, mojego powołania,
— w Polsce, w tym kraju, w którym — jak napisał Norwid — „kruszynę chleba podnoszą z ziemi przez uszanowanie dla darów nieba...” (Moja piosnka),
— w Polsce, która należy do Europy i do ludzkości współczesnej poprzez cały tysiącletni zrąb swoich dziejów,
— w Polsce, która przez cały ciąg tych dziejów związała się z Kościołem Chrystusowym i ze Stolicą Rzymską szczególnym węzłem duchowej jedności.”

…która należy do Europy i do ludzkości…

Następnego dnia Jan Paweł II przybył do Gniezna, pierwszej stolicy Polski. Sięgając do początków chrześcijaństwa, a zarazem początków państwowości, uaktualnił, wręcz uwspółcześnił wydarzenie, które miało miejsce tysiąc lat wcześniej. Chrzest Polski przyjęty przez Mieszka nie tylko wprowadził chrześcijaństwo nad Wisłę, ale też włączył Polaków w europejską kulturę i tradycję. Słynne słowa o dwóch tradycjach Europy były proroczą zapowiedzią wciąż aktualnej, lecz zapomnianej prawdy o Starym Kontynencie: „Czyż Chrystus tego nie chce, czy Duch Święty tego nie rozrządza, ażeby ten papież-Polak, papież-Słowianin, właśnie teraz odsłonił duchową jedność chrześcijańskiej Europy, na którą składają się dwie wielkie tradycje: Zachodu i Wschodu?”

Prawda ta ujrzała światło dzienne kilkanaście lat później, choć w czasie, kiedy Jan Paweł II ją wypowiadał nikt chyba nie wierzył w upadek porządku jałtańskiego.

Spośród wszystkich pielgrzymek do Ojczyzny, szlak tej pierwszej był chyba najbardziej naznaczony także podróżą w głąb dziejów. Dla Jana Pawła II były to dzieje duchowe. Odnosząc się do konkretnych wydarzeń z przeszłości ukazywał on ich źródła i konsekwencje oraz głęboki sens współczesny. Z Gniezna udał się na Jasną Górę, która streszczała w sobie tradycje Polski Jagiellońskiej, zwycięską obronę przed Szwedami i najnowsze wydarzenia, których sam był świadkiem – odnowienie ślubów narodu w 1956 roku oraz obchody Tysiąclecia Chrztu Polski dziesięć lat później. „Tutaj zawsze byliśmy wolni!” – powie 4 czerwca 1979 zwracając uwagę, że wolność jest czymś wewnętrznym, wynika z siły ducha człowieka a nie z zewnętrznych okoliczności.

Następnym przystankiem na tej trasie był Kraków z katedrą wawelską i Uniwersytetem Jagiellońskim.

„Katedra wawelska jest niezwykłym fenomenem” – napisze Papież wiele lat później w autobiografii „Dar i tajemnica”. „– Jest bowiem, tak jak żadna inna świątynia w Polsce, nasycona treścią historyczną, a zarazem teologiczną. Spoczywają w niej królowie polscy, poczynając od Władysława Łokietka. W tej świątyni byli oni koronowani i tu składano później ich doczesne szczątki. Ten, kto nawiedza katedrę wawelską, musi stanąć twarzą w twarz wobec historii narodu.” Co więcej, spoczywają tam nie tylko osoby władcy, ale i twórcy kultury – Mickiewicz, Słowacki oraz święci. Wśród nich szczególne miejsce – także w sercu papieża - zajmuje kobieta, która potrafiła być pełną poświęcenia żoną i matką, roztropną władczynią i światłym mecenasem kultury – święta królowa Jadwiga.

To właśnie ona odnowiła Akademię Krakowską przekształcając ją w Uniwersytet Jagielloński – jedną z wiodących w tamtych czasach europejskich uczelni. „Święta fundatorka uniwersytetu, Jadwiga, w mądrości właściwej świętym wiedziała, iż uniwersytet, jako wspólnota ludzi poszukujących prawdy, jest niezbędny dla życia narodu i dla życia Kościoła” – powie papież już wiele lat później, gdy w 1997 roku przybędzie do Krakowa, aby ją kanonizować.

Papieska historia Polski … i świata

Jan Paweł II odbył osiem podróży do Ojczyzny na przestrzeni 23 lat (1979-2002). W tym czasie miały miejsce historyczne już dziś wydarzenia potwierdzające jego wizję dziejów, które kształtuje „plus ratio quam vis” („bardziej rozum niż siła” – jest to dewiza Uniwersytetu Jagiellońskiego). W dziejach Polski papież widział nie tyle historię zbrojnych sukcesów i porażek, ile walkę wewnętrzną, której celem było poszukiwanie, odkrycie i pójście za Dobrem, Prawdą i Pięknem.  Dzięki temu człowiek uzyskuje wewnętrzną wolność, która sprawia, że staje się suwerenny w swoich wyborach, a naród jest tym bardziej suwerenny im większa liczba ludzi o taką wolność zabiega.

Jan Paweł II – papież Kościoła powszechnego i jeden z największych (jeśli nie największy) bohater najnowszych dziejów Polski, Europy i świata wielokrotnie odnosił się do dziedzictwa przyniesionego znad Wisły. Wystarczy tu wspomnieć nawiązanie do Henryka Sienkiewicza i jego powieści „Quo vadis” podczas inauguracji pontyfikatu (22.10.1978), podkreślenie roli kultury w utrzymaniu tożsamości narodowej podczas przemówienia w UNESCO (Paryż, 2.06.1980) czy liczne wypowiedzi podczas modlitwy Anioł Pański po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce. Warto podkreślić, że korzenie Wojtyły czyniły go bardzo wiarygodnym w dawnych państwach kolonialnych, gdzie chrześcijaństwo kojarzyło się z podbojem przez obcych. Przychodził on bowiem z kraju, który poznał smak niewoli i właśnie w wierze odnalazł przestrzeń wolności pozwalającą na przetrwanie trudnych czasów.

Doświadczenie, które wyniósł z dziejów ojczyzny towarzyszyło mu na każdym etapie jego wędrówki – zarówno na początku pontyfikatu, gdy symbolem sytuacji na świecie był mur berliński, jak i pod koniec, gdy takim symbolem stały się płonące wieże World Trade Center. Rok po tej tragedii, podczas swoich ostatnich Światowych Dni Młodzieży w Toronto stary i schorowany Jan Paweł II nawiązał do historii, którą poznał nie tylko z książek, ale z własnego polskiego doświadczenia: „Chociaż przeżyłem wiele ciemności i srogich reżimów totalitarnych, to jednak ujrzałem wystarczająco wiele dowodów, aby być niezachwianie przekonanym, że żadna trudność i żaden lęk, jakkolwiek wielkie by one były, nie są w stanie całkowicie stłumić nadziei, która rodzi się wiecznie w sercach młodych ludzi. Nie pozwólcie umrzeć tej nadziei. Postawcie swoje życie na niej. Nie jesteśmy sumą naszych słabości i upadków. Jesteśmy sumą miłości Ojca dla nas, naszej prawdziwej zdolności stawania się obrazem Jego syna, Jezusa.”

Paweł Zuchniewicz

Źródło: Muzeum Historii Polski

2 lutego - Święto Ofiarowania Pańskiego, czyli po dawnemu Matki Bożej Gromnicznej to w mojej parafii dzień odpustu.

Tym razem bardzo uroczysty, bo:
- zakończył się jubileusz 25-lecia parafii
- obecny na sumie nuncjusz apostolski w Polsce arcybiskup Celestino Migliore poświęcił epitafium ku czci zmarłego przed rokiem Prymasa Józefa Glempa i 
- otrzymał pierwszy egzemplarz książki "Sercem budowane", w której miałem zaszczyt i przyjemność opisać historię naszej parafii. 
Uroczystość odbyła się dokładnie rok po tym, jak dziękowaliśmy za życie Prymasa Glempa, który - gdyby żył - 2 lutego 2013 roku obchodziłby 30 lecie kreacji kardynalskiej. Chciał świętować ten dzień właśnie u nas - Pan Bóg zadecydował inaczej.

Dziękuję za wypełnienie formularza!

2016

  • Komentator Światowych Dni Młodzieży dla Polskiego Radia i tygodnika „Niedziela”
  • Koordynator w Liceum „Żagle” Stowarzyszenia Sternik, tutoring oraz koordynacja współpracy z rodzicami

2015

  • nauka religii w Liceum „Żagle” Stowarzyszenia Sternik, tutoring oraz koordynacja współpracy z rodzicami

2014

  • Nagroda SWK Feniks  2014 w kategorii literackiej za powieść "Prymas w Stoczku"
  • publikacja biografii ojca Leona Knabita „Zakochany mnich” (Wyd. ZNAK)
  • nauka religii w Liceum „Żagle” Stowarzyszenia Sternik, tutoring oraz koordynacja współpracy z rodzicami

2013

  • publikacja powieści "Prymas w Stoczku"

2012    

  • Wyróżnienie Wydawców Katolickich Feniks 2011 za „Pamiętnik Papieskiego Anioła”

2011 

  • Srebrne gody małżeństwa – 29 grudnia świętuje z żoną Małgorzatą 25-lecie ślubu
  • Pamiętnik Papieskiego Anioła – przeznaczone dla dzieci opowiadanie o Janie Pawle II, na którego kanwie Mały Gość Niedzielny opracowuje przygotowanie do rorat 2011 w kilku tysiącach polskich parafii.
  • Lolek, Wujek Karol, Biskup Wojtyła + Habemus Papam. Polskie lata Papieża (Prószyński) – wydana w pakiecie beletryzowana biografia Karola Wojtyły od urodzin do wyboru na Stolicę Piotrową.
  • Papież z Polski. Nasz Święty (ZNAK) – beletryzowana historia pontyfikatu Jana Pawła II powstała z połączenia dwóch wcześniej wydanych tomów (Będę szedł naprzód i Nasz Święty)
  • Objęcie funkcji koordynatora do spraw współpracy z Rodzicami w Stowarzyszeniu „Sternik” i w szkole „Żagle” prowadzonej przez Stowarzyszenie.

2010

  • Jan Paweł II. Nasz święty. Powieść biograficzna (ZNAK) – drugi tom beletryzowanej historii pontyfikatu.

2009              

  • nominacja do Nagrody Totus za „propagowanie osoby i nauczania Jana Pawła II”

2008

  • objęcie funkcji dyrektora ds. komunikacji w Stowarzyszeniu Wspierania Edukacji i Rodziny „Sternik”

2005              

  • publikacje:
    • Młode lata Papieża. Lolek (Prószyński i S-ka) – beletryzowana biografia.
    • Szukałem Was. Jan Paweł II i Światowe Dni Młodzieży (Krajowe Biuro Org. Światowych Dni Młodzieży) – reportaż książkowy oraz dźwiękowy na płycie audio.
    • Jan Paweł II. Jestem z Wami (Polwen) – Życie i nauczanie Karola Wojtyły/Jana Pawła II w pytaniach i odpowiedziach oraz w słuchowisku dokumentalnym

2004             

  • publikacje:
    • Papież nadziei. I pielgrzymka do Polski. Reportaż książkowy (Wydawnictwo M/Edipresse).
    •  Artykuły do Wielkiej Encyklopedii Jana Pawła II (w czterdziestu tomach encyklopedii ukazuje się około stu artykułów o pontyfikacie Papieża)
  • Współpraca z diecezjalnymi rozgłośniami radiowymi (m.in. Radio Józef, Radio Nadzieja) oraz sekcją polską Radia Watykańskiego.

2003              

  • publikacje:
    • Królowe ludzkich serc (Wyd. M)
    • Zwycięzcy (Polwen)
    • Wielka Encyklopedia Jana Pawła II oraz Księga Świętych
  • Współpraca z diecezjalnymi rozgłośniami radiowymi (m.in. Radio Józef, Radio Nadzieja) oraz sekcją polską Radia Watykańskiego.

 

2002

  • publikacje:
    • Matka Teresa z Kalkuty (Wyd. M)
    • Nasz Papież (Wyd. M/Edipresse). Ilustrowana biografia Jana Pawła II z płytą audio przedstawiającą sceny z życia Papieża oraz jego wypowiedzi
    • Pasterz i Pielgrzym (Podsiedlik, Raniowski i S-ka/ Edipresse) – współautor albumu o życiu i dziele Papieża
    • Cały Twój. Jan Paweł II i Maryja (Wyd. M)
    • Papież Rodzin (Wyd. M)
  • specjalny wysłannik Tygodnika Niedziela na Światowy Dzień Młodzieży w Toronto (Kanada)

2001 

  • publikacje:
    • Muzeum wspomnień (Wyd. Edipresse) – zbiór wywiadów i historii o życiu Jana Pawła II
    • Artykuły w Jan Paweł II. Kolekcja (Edipresse)

 2000             

  • publikacje:
    • Świadkowie XX wieku (Wyd. Marianów) – sylwetki wybitnych chrześcijan (żyjących oraz kandydatów na ołtarze, błogosławionych, świętych w ostatnim stuleciu drugiego tysiąclecia)

1998–2002     

  • dziennikarz i wydawca w Radiu Plus:
  • autor audycji: Świadkowie XX wieku, Nasz Papież, Kościół Żywy Komentarze, Przykazania i Pytania
  • imprezy specjalne
    • 1999: obsługa pielgrzymki Ojca Świętego Jana Pawła II do Polski
    •  2000:
      • specjalny wysłannik do obsługi pielgrzymki papieskiej do Ziemi Świętej
      • specjalny wysłannik na Jubileusz Dziennikarzy
      • specjalny wysłannik do obsługi pielgrzymki papieskiej do Fatimy
      • specjalny wysłannik do obsługi Światowego Dnia Młodzieży w Rzymie
      • specjalny wysłannik do obsługi Światowego Dnia Rodzin w Rzymie

 

1993–94         

  • współorganizator Katolickiego Radia Józef Archidiecezji Warszawskiej

1990-98

  • dziennikarz Polskiego Radia: praca w Informacyjnej Agencji Radiowej, w popołudniówce Programu I „Przegląd Dnia”, w Redakcji Pr. Katolickich. Wydawca i autor kilkuset audycji publicystycznych dotyczących m.in. małżeństwa, dzieci, rodziny, problematyki medialnej i religijnej. Wydawca i autor cotygodniowej audycji „Z Życia Kościoła”  w Pr I. PR
  • Imprezy specjalne:
    • 1993: obsługa Światowego Dnia Młodzieży w Denver  w Stanach Zjednoczonych
    • 1994: prowadzenie Studia Programu I podczas M-nar. Kongresu  Rodziny w Warszawie
    • 1994: obsługa I Światowego Dnia Rodziny w Rzymie
    • 1995: obsługa Światowego  Dnia  Młodzieży w Manili (Filipiny) oraz M-nar. Kongresu o przeciwdziałaniu pornografii
    • 1996: obsługa wizyty Jana Pawła II we Francji
    • 1997: obsługa pielgrzymki Ojca Świętego do Polski
    • 1997: obsługa Światowego Dnia Młodzieży w Paryżu
    • 1997: obsługa  Światowego Dnia Rodzin w Rio de  Janeiro  
    • 1997: obsługa obchodów 80-lecia objawień fatimskich

1986-89

  • praca w bibliotece naukowej Instytutu Studiów nad Rodziną Akademii Teologii Katolickiej (obecnie Uniwersytetu Stefana Kardynał  Wyszyńskiego)

1987               

  • dyplom magisterski w Instytucie Studiów nad Rodziną Akademii Teologii Katolickiej (obecnie Uniwersytetu Stefana Kardynał Wyszyńskiego)

1986               

  • dyplom magisterski w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego

1980

  • matura w IX LO im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie

 

Na tej stronie znajdziesz fragmenty moich książek, audycje i artykuły prasowe związane przede wszystkim (ale nie wyłącznie) z postacią bł. Jana Pawła II. Są one dostępne bezpłatnie. Gdybyś uznał, że warto wesprzeć utrzymanie i rozwój tej strony możesz wpłacić dowolną kwotę na: Paweł Zuchniewicz, nr rachunku: 34124061751111000045698994

Strona, na której jesteś jest owocem wieloletnich doświadczeń, które zdobywałem jako dziennikarz radiowy i prasowy śledząc niezwykły pontyfikat Papieża z Polski, obsługując różne wydarzenia religijne i opisując postacie ludzi wiary.

Wśród tych doświadczeń szczególnie chciałbym wyróżnić papieskie pielgrzymki do Ojczyzny (1991, 1995, 1997, 1999, 2002), Światowe Dni Młodzieży (1991 Częstochowa, 1993 Denver, 1995 Manila, 1997 Paryż, 2000 Rzym, 2002 Toronto) oraz Światowe Dni Rodzin (1994 Rzym, 1997 Rio de Janeiro, 2000 Rzym, 2003 Manila). Niezapomnianym doświadczeniem była obsługa wyjątkowej pielgrzymki bł. Jana Pawła II do Ziemi Świętej (marzec 2000) a także do Fatimy (maj 2000).

Potem przyszedł czas na pisanie książek, wśród których znalazły się m.in: wielotomowa powieściowa biografia życia Karola Wojtyły/Jana Pawła II, Cuda Jana Pawła II, Pamiętnik papieskiego Anioła (o Janie Pawle II dla dzieci) i Ojciec wolnych ludzi (powieściowa biografia Prymasa Stefana Wyszyńskiego).

Wciąż zadziwia mnie magia dźwięku. Owoce tej pasji znajdziesz w dziale "Audycje".

Od czasu do czasu wybieram się bliżej i dalej, aby opowiadać o bohaterach moich książek. Ten aspekt opisuje dział konferencje. W nim znajdują się również konferencje z zakresu wychowania i edukacji.

Życzę dobrego surfowania!

Kay Kelly at the audience to John Paul II"I announce to you a great joy."

Kay Kelly watched the TV screen incredulously and listened to the speaker translating into English these words in Latin: "Annuntio vobis gaudium magnum.  Habemus Papam.  Eminentissimum ac Reverentissimum Dominum, Dominum Carolum Sancte Romanae Ecclesiae Cardinalem Wojtyla qui sibi nomen imposuit Ioannem Paulum Secundum…"

 Wydana przez „Małego Gościa” książka „Pamiętnik papieskiego anioła” Pawła Zuchniewicza otrzymała wyróżnienie Stowarzyszenia Wydawców Katolickich Feniks 2012.
„Błyskotliwa, pełna niecodziennego czaru, opowieść o Karolu Wojtyle. Znakomity pomysł, by z perspektywy Anioła Stróża spojrzeć na rozwój i wydarzenia tkające codzienność przyszłego papieża, rozrósł się w narrację zmuszającą młodych czytelników do skupionej uwagi i być może nawet dziecięcej zadumy. Książka – z płytą, na której czyta ten niebieski pamiętnik Krzysztof Ziemiec – łączy w atrakcyjną całość walory wychowawcze z typowo religijnymi” – tak brzmiało uzasadnienie wyróżnienia dla „Małego Gościa”.

Uroczyste wręczenie statuetek i dyplomów laureatom odbyło się w Bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa na warszawskiej Pradze.